Bu günlərdə İlkin Manafov “Həyat müəllimlərim” adlı bloq yazısında biznes həyatında özünün müəllimi hesab etdiyi 
şəxslərdən yazdı. Elə həmin yazıda “ötürmə” etdi ki, mən də yazım bu mövzuda. Sağ olsun. 🙂
Biznes həyatımda çox adamdan çox şey öyrənmişəm. Menecer kimi az-çox yetişməmdə rolları olub. Amma bir nəfəri xüsusi vurğulamalıyam. Bu, Müller İnteryer şirkətinin sahibi Vüqar Zeynalovdur.
Karyeramı 3-cü kursda oxuduğum vaxtdan Müller İnteryer-də başlamışam. Təxminən 7 il ərzində həmin şirkətdə çalışmışam. Son 4 ilini (2008-2011) direktor kimi. Vüqar müəllim mənə şirkətin rəhbərliyini həvalə edəndə cəmi 22 yaşım var idi. Həmin vaxta kimi özü birbaşa idarə edirdi şirkəti.
İndi gələk 7 il ərzində Vüqar müəllimdən öyrəndiklərim haqda. Həm rəhbər kimi, həm də sahibkar kimi bir çox nümunələrini hər gün xatırlayıram və yararlanıram.
Öyrəndim ki, səlahiyyət vermək əslində necə olur. Səlahiyyət içində “səhv etmək səlahiyyəti” olduqda səlahiyyət sayılır.
Öyrəndim ki, daim öz üzərində işləmək nə deməkdir – reallıqda necə olur davamlı öz üzərində işləmək.
Problemlərə “xoş gəldin” deməyi, problemlərə səbrli, panikasız, soyuqqanlı yanaşmağı öyrəndim.
İnsanlığın biznesin nə qədər üzərində olduğunu öyrəndim. İnsanlara münasibətində, dost seçimində, insanlarla ünsiyyətdə “mən buna nəsə sata bilərəmmi” yanaşmasının sıfırın altında olduğunu..
İnsanların xarakterinə görə deyil, davranışına görə, “önyarğısız” qiymət verməyin mümkünlüyünün real nümunəsini gördüm.
“Demokratik idarəetmə bizim xalq üçün deyil” deyiminin absurd olduğuna, xalqımıza qarşı alçaldıcı deyim olduğuna əmin oldum.
Planlı, sistemli işləməyin nə qədər fərq yaratdığını gördüm.
Davam etmək olar təbii ki..
Sonda onu qeyd etmək istəyirəm ki, hər kəsdə öyrənməli nəsə var – pis və yaxşı. Yaxşının və yaxşıların daha çox olduğuna inanıram. 🙂
