İdarəetmədə məşhur 20-70-10 qaydası (Jack Welch) var. Mahiyyəti odur ki, şirkətdə işçilərin 20%-i nə olursa olsun əllərindən gələni edirlər, işin haqqını verməyə çalışırlar. 70%-in davranışı və performansı mühitdən və sistemdən asılıdır. Pis mühitdə pis işçi olurlar, yaxşı mühitdə yaxşı – bizdən asılıdır. 10% isə yaxşı şərtlərdə belə yaxşı olmaya bilirlər. Məsələn, yaxşı iş mühiti yaradarsan, işçilərin motivasiyası üçün çalışarsan, həmin 10%-dən istədiyin geridönüşü almaya bilərsən. Bəzən idarəçilər bu 10%-ə görə yaxşılardan, doğrulardan imtina edirlər. Nəticədə 90%-in də performansı və davranışı istədiyimiz kimi olmur.
Bəzi misallar: Məsələn, deyirsən ki, mikromenecment yaxşı şey deyil. Nəticə tələb etməli, işçiləri rahat buraxmaq lazımdır ki, yaxşı performans göstərsinlər. Deyir ki, sui-istifadə edərlər. Həmin 10%-ə görə 90%-i də streslə işlədir.
Və ya deyirsən ki, işçiləri davamlı inkişaf etdirmək lazımdır. Deyir ki, öyrədirsən, çıxır gedir başqa şirkətə. Yenə həmin 10%-ə görə 90%-in də inkişafından imtina edir.
Bəs nə etməliyik? Doğruları etməliyik, 90%-ə fokuslanmalıyıq. Həmin 10%-in isə mənfi təsirlərini minimuma endirmək üçün sistemli işlər görmək lazımdır. 10%-in əsiri olub şirkətə ziyan vurmamalıyıq. 10%-in tələsinə düşməməliyik.
